De invasie - The Soldiers of General Maczek

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

De invasie

Klaar voor de strijd
Toen de oorlog in 1944-45 begon waren de 1e poolse Pantserdivisie  en de 1e Parachutisten brigade klaar voor de strijd. De Pantserdivisie had nog manschappen te kort maar het poolse hoofdkwartier hoopte dat bij het veroveren van bezet Europa duizenden Polen, die als dienstplichtigen in het Duitse leger dienden of als dwangarbeiders werkten, dienst zouden nemen in het Poolse leger. Toen de invasie in Europa aanstaande was begonnen de twijfels over Polens toekomstige grenzen en de relatie met de Sovjet Unie de relatie tussen de Poolse en Britse militaire commandanten te verstoren. Dit dilemma betrof in het bijzonder  de Poolse parachutisten brigade want die hadden uitsluitend de opdeacht de opatand in Polen te steunen.

Het grote spel begint
Dinsdag 6 juni 1944 D-day worden door de geallieerden in Normandië. De eerste Poolse pantserdivisie was niet aanwezig bij jde invasie, maar bevond zich op dat moment nog in Groot-Brittannië. De divisie had nog niet aan volledige omvang bereikt en zou nog wat aangevuld worden, bijvoorbeeld met Polen die door de Duitse nationaal-socialisten van Adolf Hitler te werk waren gesteld aan de Atlantikwall. Deze Polen woonde in een kamp langs de kust en maakt een invasie van dichtbij mee: Op het water zoveel schepen, er was haast geen water te zien, alleen schepen, schepen, schepen.
Daarna begonnen delandingen en beschietingen, uitgevoerd om het vasteland van Europa binnen te dringen. De operaties waren gericht op het vernietigen van de Duitse gewapende macht. De Engelse benaderde de Polen in het kamp, om te vragen of zij mee willen gaan naar Groot-Brittannië. De Engelsen brachten de Polen - die er op dat moment nog van overtuigd waren dat er geen Pools leger meer bestond - op de hoogte van het bestaan van onder andere de eerste Poolse pantserdivisie de hele groep vertrok vervolgens naar Engeland, om te dienen in het her opgerichte Poolse leger. Alfons Reichard, een van hen die tewerkgesteld was aan de Atlantikwall denkt dat geen van de Polen op dat moment wist wat ootlog inhield:"Natuurlijk wilde ieder van ons in dat Pools leger' allemaal omdat je eigenlijk niet weet wat het inhoudt om haar anders zou je het misschien niet doen als vrijwilliger. Op 28 juli 1944 vertrok het eerste onderdeel van de pantserdivisie uit Zuid Engeland en op 5 augustus was de divisie in Normandië aangekomen de divisie bestond in totaal 16.000 militairen en het aantal officieren was in verhouding tot het aantal manschappen ongeveer één op 17. De Pantserdivisie werd ingedeeld bij het eerste Canadese leger, als onderdeel van het tweede Canadese legerkorps de eerste Poolse Pantserdivisie, die naast de training infanteriebrigade en de 10e pantserbrigade bestond uit vier artillerieregimenten en een aantal ondersteunende eenheden, was in staat zelfstandig opereren.

We gaan
In mei 1944 verlaat de Poolse eenheid Schotland en wordt in Engeland samengebracht met Engelse eenheden. Iedereen kreeg een  penning uitgereikt met zijn naam, een persoonlijk nummer en een afdeling. Deze penningen moest je met een koord om je nek dragen. We kregen ook hermetisch verpakt noodverband, waarvoor we een speciale zak op onze broek hadden.  Vervolgens een noodrantsoen, bestaande uit twee repen chocolade van een speciale, zwarte soort, verpakt in blik en tot slot een complete uitrusting voor ons veldhospitaal. Wat ons betreft wij waren klaar en wachten op bevel om te vertrekken. Op de morgen van 6 juni 1944 werd ons medegedeeld, dat de invasie 's morgens om 4:00 uur was begonnen! Eind juli worden de Polen naar Frankrijk overgebracht, waar hun tanks onmiddellijk na het front gaan. We hadden voor de eerste keer ons kamp opgezet, ongeveer 3 km achter de linies en na enkele uren kregen we de eerste gewonden. We hoorden dat er ook al doden gevallen waren. Maar we horen ook dat onze troepen vochten als leeuwen. De Duitsers hadden nog wat van ons tegoed… De munitie werd niet gespaard die hadden we genoeg en ieder struik of postje werd doorzeefd en dikwijls niet voor niets. Kilometer na kilometer werden de Duitsers teruggedrongen en de krijgsgevangene vertelde, dat ze dachten dat ze met drie Poolse divisies te maken hadden en dat sommige bang waren voor de Polen.


 


 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu